Fâtiha

[Rahmân], “merhametin kaynağı, merhameti bol, merhameti sonsuz, özünde merhametli”; [Rahîm] ise, “merhametli, acıyan, işinde merhametli olan” şeklinde anlamlandırılabilir. Kur’an’da birkaç örnek kullanım hariç geri kalan bütün ayetlerde Yüce Allah’ın sıfatları arasında [vav] bağlacı kullanılmamaktadır. Bunun sebebi her sıfatın birbiriyle anlam ilişkisinin bulunmasıdır ‘Alak suresinin ilk ayetinde yer alan [bismi rabbike] (Rabbinin adıyla) tamlamasından türeyen [besmele]nin Fâtiha’nın ilk ayeti olup olmadığı konusunda tartışmalar yapılmaktadır. Surenin yedi ayet oluşundan hareketle, bazı âlimler son ayeti ikiye bölerek [besmele]yi surenin parçası olarak kabul etmezler. Sadece bir giriş olarak surelerin başına yazıldığından hareketle konuyu ele alır ve Fâtiha’nın başındaki ile diğer [besmele]ler arasında bir fark bulunmadığı kanaatindedirler. Ancak biz, [besmele]nin Fâtiha’nın ilk ayeti olduğu görüşündeyiz. [Besmele], Yüce Allah’ın “Oku!” emrini yerine getireceğine yönelik söz vermektir.